A może to koleiny drenaż portfeli pacjentów?

http://allegro.pl/upr-ultradzwiekowy-reduktor-roztoczy-oryginal-2016-i5989824371.html?bi_s=ads&bi_m=p2,1&bi_c=112924

http://allerdmc.pl/

Umożliwia kontrolę temperatury i wilgotności w ulu,a także sterowanie temperaturą.

Szerzej przedstawię informacje na spotkaniu w Puławach.

Aktualnie opiszę jedną z możliwości systemu.

Poziom B

Praca na poziomie B możliwa jest z telefonem działającym pod kontrolą systemu Android i posiadającym funkcję NFC.

Możliwa jest wtedy obserwacja i rejestracja parametrów pobieranych z uli jak i póżniejsza ich archiwizacja na serwerze konsoli ULmonitor.

Każdy rejestrator zapisuje parametry w  swojej pamięci i podczas odczytu za pomocą NFC przekazuje do telefonu.Dan wraz z wykresami można przeglądać bezpośrednio na wyświetlaczu telefonu lub zapisywać raport jako plik w formacie PDF. Użytkownik może także ręcznie 

telefonem przekazać wszystkie parametry przez internet na serwer konsoli ULmonitor.

Możliwość przesyłania danych poprzez NFC do telefonu mają wszystkie typy rejestratorów. Rejestratory radiowe różnią się tylko tym,że umożliwiają przekaz danych także drogą radiową.Chcąc w przyszłości korzystać z pracy automatycznej na poziomach A i A1,lub z dodatkowym odbiornikiem danych na poziomie A2,należy wybrać rejestratory radiowe RF,które mają jeszcze dodatkową zaletę,można je umieszczać w dowolnych miejscach ula.Jeśli mamy zamiar pracować tylko przy pomocy telefonu na poziomach B i B1,wtedy wystarczą rejestratory NFC. W tym przypadku rejestratory należy umieścić w ulach tak,aby była możliwość pobrania z nich danych poprzez NFC bez ingerencji w gniazdo.Dobrym miejscem jest środkowy pajączek na powałce pod daszkiem.Odczyt można zrobić zdejmując daszek i przykładając na chwilę telefon do rejestratora.są też rejestratory z sondą.Sondę umieszcza się

 w dowolnym miejscu wewnątrz ula,a zabezpieczony rejestrator na zewnątrz.Chcąc zrobić odczyt,wystarczy podejść do ula i zbliżyć na chwilę telefon do rejestratora.Rejestratory mają fabrycznie rozpoczęty okres i zapisują pomiary domyślnie co 10 minut.

Wyłaczamy miodarkę, myjemy łapki poklejone miodkiem, golimy się, doprowadzamy wygląd do porządku i wchodzimy do Sejmu http://www.sejm.gov.pl/ , wklepujemy w wyszukiwarkę 3455 (numer druku sejmowego projektu ustawy), wyrzuci nam 4 druki sejmowe. Klepiemy pierwszy (z 13 maja) i już mamy obiecywany przez będącego w skrupułach po derogacji neoniko ministra odpis rzepakowy nie tylko na pszczelarzy - w fazie projektu. W nim pierwszym szybciorem doczytałem, że będzie to 0,2% od wartości netto czynności przy nasionkach oleistych objętych VAT-em. Da to podobno około 8 mln rocznie i powinno wykarmić 9 działaczy. Z tych 8 melonów maksymalnie 15% na pszczelarstwo, czyli 1 mln 200 tys zł.

Towarzysz Włodzimierz Uljanow z kraju rad mówił: "kadry decydują o wszystkim", więc zastanawiam się, kogo wybiorą pszczelarze poprzez swą jedną z wielu ogólnokrajowych organizacji, by przetrawić tego melona z okladem. Obstawiam członka Rady Dialogu Społecznego w rolnictwie wywodzącego się zgodnie z potrzebami projektu ustawy jak raz z ogólnopolskiej organizacji pszczelarskiej i to zawodowo zajmującej się pszczołami . Ciekawe, czy Polanka kogoś wyasygnuje, by go wkurzyć, czy wszyscy (w tym PZP) przegapią te kluczowe 14 dni od wejścia ustawy i oddadzą tradycyjnie kurnik pod opiekę staremu, doświadczonemu lisowi.

10) Funduszu Promocji Roślin Oleistych składa się z:

a) 5 członków reprezentujących producentów, w tym 4 reprezentujących producentów roślin oleistych i jednego reprezentującego producentów produktów pszczelich, (niekoniecznie pszczelarzy - pogrubienie moje) wybranych spośród kandydatów zgłoszonych przez ogólnokrajowe organizacje tych producentów,

3 członków reprezentujących zakłady przetwórcze roślin oleistych oraz niebędące zakładami przetwórczymi podmioty skupujące rośliny oleiste, wybranych spośród kandydatów zgłoszonych przez ogólnokrajowe organizacje zrzeszające zakłady przetwórcze roślin oleistych oraz niebędące zakładami przetwórczymi podmioty skupujące rośliny oleiste,

c) członka reprezentującego izby rolnicze, wybranego spośród kandydatów zgłoszonych przez Krajową Radę Izb Rolniczych.".

Art.2. Zgłoszenia kandydatów na członków pierwszej komisji zarządzającej Funduszu Promocji Roślin Oleistych dokonuje się w terminie 14 dni od dnia wejścia w życie niniejszej ustawy

Sprawa jest o tyle ciekawa, że nie będzie to kasa społeczna, a więc nie będzie podlegać publicznemu rozliczeniu - czytamy dalej:

Utworzenie Funduszu Promocji Roślin Oleistych nie będzie miało wpływu na sektor finansów publicznych,gdyż zgodnie z art. 7 ust. 3 ustawy o funduszach promocji, środki finansowe funduszy promocji nie są środkami publicznymi w rozumieniu przepisów o finansach publicznych - środki zapewniają branże, których dotyczą fundusze promocji. Analogicznie będzie w przypadku Funduszu Promocji Roślin Oleistych -środki zapewni sektor roślin oleistych. Rola państwa ogranicza się jedynie do zapewnienia obsługi instytucjonalnej funduszy promocji w zakresie systemowego pobierania i gromadzenia środków, obsługi formalno-prawnej oraz finansowo-księgowej, a finansowanie zadań w tym zakresie realizowane jest wyłącznie ze środków funduszy promocji

Pisze o tym również na swej witrynie Piotr Krawczyk:

 http://www.zwiazekpszczelarski.pl/beda-pieniadze-na-promocje-pszczelarstwa-i-produktow-pszczelich

Wspólna wizyta była pokłosiem powołanej w roku 2017 Rady Prezesów Dolnośląskich Organizacji Pszczelarskich. Priorytetem działań Rady jest nawiązywanie współpracy między organizacjami pszczelarskimi / których na Dolnym Śląsku działa osiem/, jednostkami samorządowymi, placówkami naukowymi oraz instytucjami działającymi na rzecz rolnictwa i środowiska naturalnego.

Przewodniczący Komisji Rolnictwa, zaakceptował nasz wniosek o zorganizowanie kursu Rzeczoznawców Chorób Pszczół, przyjmując iż kluczowa rolę w prowadzeniu gospodarki pasiecznej jest dbałość o stan zdrowotny pasiek. Kurs miał być kontynuacją cyklu szkoleń, które zostało rozpoczęte w ub. roku, przez prof Stojko na tematy związane prowadzeniem apiterapii w pasiekach. Kurs był bardzo dobrze przyjęty przez pszczelarzy, choć były próby storpedowania przedsięwzięcia przez nieznane osoby.

  Pełen entuzjazmu podjąłem, z należytym zaangażowaniem, wspieranie przygotowania do kursu, zaproponowałem wykładowcę, stworzyłem specjalną stronę internetową i w uzgodnionym  terminie zacząłem przyjmować zapisy chętnych na kurs. Informację o kursie otrzymały wszystkie organizacje, których przedstawiciele działają na Dolnym Śląsku, miały one za zadanie poinformować podległe im koła, celem wydelegowania zainteresowanych pszczelarzy.

  Po 10-ciu dniach odebrałem telefon od prezesa koła pszczelarzy w Lubinie z pretensjami typu; "Kto wam na to pozwolił" "Jakim prawem organizujecie taki kurs" itp.  Powoływał się jednocześnie na wpływy we władzach PZP i Urzędzie Marszałkowskim. Ponieważ kurs organizowany był dla wszystkich dolnośląskich pszczelarzy przez administrację samorządową,  pretensje owego pana nie miały wpływu na dalszy ciąg przygotowań. Na kurs szybko znaleźli się chętni, było ich więcej niż miejsc, choć z kilku powiatów w ogóle nie było zgłoszeń. W prywatnych rozmowach, okazało się, że żadna informacja nie dotarła do większości kół na Dolnym Śląsku.

  W międzyczasie prezydent Polskiego Związku Pszczelarskiego p. Kudła, złożył wizytę  w Departamencie Obszarów Wiejskich Urzędu Marszałkowskiego z pretensjami związanymi z organizacją kursu. Pobyt w Urzędzie i nieuzasadniona interwencja spotkała się z krytyką osób odpowiedzialnych za podjęta decyzję.

  Dobrze układała się współpraca z pracownikami Urzędu w trakcie przygotowań.

Niestety w dniu 9.04 przyszła wiadomość, iż wykładowca Artur Arszułowicz jest w szpitalu a kurs z przyczyn organizacyjnych musi być odwołany. (przeniesiony na okres jesienny?). Niestety czasu na szukanie zastępstwa już nie było!

  Choroba nie wybiera, należy współczuć prelegentowi. Zrozumieć też trzeba, rozczarowanie kandydatów na kurs, którzy poczynili starania takie jak: rezerwacja noclegów, czas wolny od pracy itp.   O toku sprawy powiadomiłem telefonicznie wszystkich zainteresowanych, którzy się zgłosili na kurs.  Dodatkowo informacja została zamieszczona na stronie portalu; rzeczoznawca.cba.pl

  W dzień po odwołaniu kursu, zadzwonił do mnie jeden ze znanych dolnośląskich pszczelarzy twierdząc, iż spodziewał się, że kurs zostanie odwołany. Co prawda nie potrafił przedstawić wiarygodnych podstaw swoich "przepowiedni" ale daje to podstawy do domniemań, że trwały jakieś działania aby zniweczyć szczytny zamiar organizacyjny wielu ludzi. No chyba, że ów pszczelarz  jest prorokiem i przewidział kłopoty zdrowotne prelegenta. 

  Trochę refleksji na zakończenie...

  Skąd się bierze autentyczna niechęć niektórych działaczy do wspólnego działania, kiedy jednocześnie się reprezentuje to środowisko z wyboru? Nie uczestniczą w spotkaniach pomimo, że sami powołali Radę. Czy na takie spotkanie nie można, jeżeli zachodzi taka konieczność wysłać członka zarządu? Czego to jest świadectwem??? Na to pytanie niech odpowiedzą sami zainteresowani, ale niech ta odpowiedź dotrze do tych, którzy ich wybierali.

  Prezes Rejonowego Związku Pszczelarskiego w Oławie, kol. Kłak  napisał w e-mailu do wszystkich organizacji dolnośląskich;

"Myślałem, że zależy Wam na pomocy zwykłym pszczelarzom, niestety fakty są inne"

I pod tą gorzką refleksją pszczelarza z konkurencyjnej organizacji podpisuję się z całym szacunkiem

Prezes Wałbrzyskiego Klubu Pszczelarza

jokaz

Jako nie-członek sympatyk mogę napisać, że zajrzałem. Był wykład Jakuba z "Pasieki Wojsławy" na temat biotechnicznych metod zwalczania warrozy - konkretnie na przykładzie dwuletnich doświadczeń w "obrączkowaniu" matek pszczelich.

Potem namówiony przez widownię opowiadał o zaletach pszczół lokalnych i rodzimych, czym mnie wzruszył, bo pierwszy raz widziałem, jak ktoś podaje dalej w świat wiedzę, którą wyszperałem w dawnych czasopismach i zawarłem w książce.

Może teraz więcej hodowców weźmie się za ulepszanie pszczół rodzimych?

Ale tylko tyle zobaczyłem. A zjazd był znacznie dłuższy...

Pszczelarz = "szary" dzierżawca rolniczy - prowadzi produkcję w szarej strefie prawnej na gruntach innych rolników lub należących do państwa. Produkcja ta o dziwo zwolniona jest z podatków i na tyle ważna, że wspierana dopłatami krajowymi i unijnymi oraz innymi formami wsparcia.

kto to jest pszczelarz? - pytanie do AI

Pszczelarz to osoba, która zajmuje się hodowlą pszczół, zazwyczaj w pasiece, w celu pozyskiwania miodu, wosku, propolisu i innych produktów pszczelich, a także w celu zapylania roślin.
Działalność pszczelarza obejmuje szeroki zakres czynności, w tym:
    opiekę nad rodzinami pszczelimi,
    zarządzanie ulami i sprzętem pasiecznym,
    monitorowanie zdrowia pszczół i zapobieganie chorobom,
    produkcję miodu i innych produktów,
    przygotowanie pszczół do okresu zimowego.
Pszczelarz może prowadzić pasiekę jako hobby, działalność gospodarczą na małą skalę, lub też jako duże, profesjonalne przedsiębiorstwo.

Czy importer miodu jest pszczelarzem?
Nie, importer miodu nie jest pszczelarzem.
Oto kluczowe różnice:
    Pszczelarz to osoba, która bezpośrednio hoduje pszczoły, opiekuje się pasieką, zarządza ulami i produkuje miód oraz inne produkty pszczele. Jego praca wiąże się z praktyczną wiedzą na temat biologii pszczół i gospodarki pasiecznej.
    Importer miodu to osoba lub firma, która zajmuje się działalnością handlową. Kupuje (importuje) miód wyprodukowany przez pszczelarzy (zwykle z innych krajów) i sprzedaje go na lokalnym rynku. Importer nie ma bezpośredniego kontaktu z hodowlą pszczół ani produkcją miodu w pasiece.
Pszczelarz jest producentem, natomiast importer jest handlowcem, ogniwem w łańcuchu dystrybucji.

Czy Polska Izba Miodu zrzesza pszczelarzy?

Nie, Polska Izba Miodu (PIM) nie zrzesza bezpośrednio indywidualnych pszczelarzy. Jest to stowarzyszenie, które skupia wiodących przedstawicieli branży przetwórstwa miodu w Polsce – czyli głównie duże firmy zajmujące się konfekcjonowaniem, dystrybucją oraz importem miodu. 
Głównym celem PIM jest reprezentacja interesów tychże przetwórców, wspieranie rozwoju rynku miodu i produktów pszczelich, a także opiniowanie regulacji prawnych dotyczących tego sektora. 
czy produkcja miodu pitnego jest domaną pszczelarstwa?
Nie, produkcja miodu pitnego nie jest domeną wyłącznie pszczelarstwa, ponieważ jest to proces fermentacji, który wymaga użycia drożdży i wody, a nie tylko miodu. Choć miód jest kluczowym składnikiem, produkcja miodu pitnego jest zbliżona do wytwarzania wina i zazwyczaj prowadzona jest przez firmy specjalizujące się w jego produkcji lub domowych wytwórców. Pszczelarze mogą sprzedawać miód i inne nieprzetworzone produkty pszczele, ale miód pitny, jako produkt przetworzony, podlega innym regulacjom prawnym. 

Reszta jest milczeniem.

Członkowie Rady PZP bardzo negatywnie odnieśli się do decyzji ministra rolnictwa Jana Krzysztofa Ardanowskiego, który nie powołał do Komisji Zarządzającej Funduszu Promocji Roślin Oleistych Ryszarda Vossa, kandydata wskazanego przez Polski Związek Pszczelarski. Do składu Komisji, decydującego o rozdziale środków finansowych, został wybrany (powołany - mój dopisek) Marek Barzyk, osoba zgłoszona przez organizację, która nie jest organizacją pszczelarską i skupia jedynie 5 gospodarstw pasiecznych. Rada Związku nie zgadzając się z taką ministerialną decyzją zobowiązała Zarząd PZP do złożenia pisma z protestem w tej sprawie do Ministerstwa Rolnictwa i Rozwoju Wsi. Zarząd zrealizował polecenie natychmiast.

http://pzp.biz.pl/2019/10/15/burza-na-posiedzeniu-rady-pzp/

To dziwne, bo Marek Barzyk jest przewodniczącym komisji rewizyjnej kontrolującej pana prezydenta - prezesa. Chyba że to jakiś inny Marek Barzyk.

http://www.wzp.rzeszow.pl/zarzad/

Jakoś mi tak markotno i czuję się wydudkany na strychu. Może wreszcie pojawi się jakas dyskusja statutowa przed zjazdem statutowym?

Co / kogo ciekawego można było zobaczyć:

1. przede wszystkim w takim tłumie przewijają się ludzie mający bardzo interesujące rzeczy do powiedzenia. Tak po prostu, między stoiskami. Myślę że choćby dlatego warto bywać na takich wydarzeniach. Poza wieloma mniej znanymi kompanami do rozmów, zamieniłem parę słów z Sebastianem "beekeper pl".

2. Z ciekawszych stoisk, wspominam twórców aplikacji do oceny zasobności pożytkowej wyznaczonego fragmentu mapy satelitarnej. Dobre pod analizę lokalizacji pasieki. Na razie jest prototyp. Poza tym duży przekrój tego, co na targach pszczelarskich znaleźć się powinno - od świeżo smażonej wątróbki, poprzez ule, miodarki Konigina, podkurzacze, warsztaty plecenia kószek, rękodzieło, kadzidełka, miody standardowe, pitne, standardowe smakowe, pitne dosmaczane, świeczki, aż do breloczków z małymi stworzeniami drukowanymi drukarką 3d, patelni ze smażoną owadzizną do spróbowania (nie odważyłem się), czy całkiem pokaźnej kolekcji okazów pająków.

3. Z części wykładowej pamiętam głównie Piotrka i mój własny. Zachęcałem do przemyśleń, czy aby na pewno sprowadzanie obcych ras pszczół można traktować jako pozytywną innowację. Może dzisiaj innowacją jest nabycie pszczół ras rodzimych? W podobnym duchu zapytywał Piotr, czy w świetle jakości obiegowego wosku, jako innowacji nie powinno się traktować gospodarki bezwęzowej, czy zamkniętego obiegu.

Polecam. Miło spędzony czas.

Na fotce slajd, gdzie Piotrek wspomina o Waxo jako odpowiedzi na fałszerstwa wosku. Po prezentacji była długa rozmowa z p. Ewą Waś, ze znanego laboratorium.

https://www.farmer.pl/produkcja-zwierzeca/pszczelarstwo/3-kilometry-zamiast-6-nowe-regulacje-w-walce-z-grozna-choroba-pszczol,172877.html

Projekt rozporządzenia jest w fazie opiniowania (do dziś).  Link do dokumentu: https://legislacja.rcl.gov.pl/docs//509/12407155/13187204/13187205/dokument762855.pdf Pszczelarzu, zaopiniuj ten projekt z domu poprzez internet. 
Kilku pszczelarzy dyskutowało o tym i prosili mnie, by opublikować na Forum ich opinię jako przykład, oczywiście Twój komentarz nie musi być identyczny.

Propozycja:

Działając w interesie środowiska pszczelarskiego oraz sektora rolniczego, niniejszym zgłaszam uwagi i wnioski do procedowanego projektu rozporządzenia w sprawie krajowych środków zwalczania zgnilca amerykańskiego pszczół (Paenibacillus larvae).
I. TREŚĆ WNIOSKU
Wnoszę o uzupełnienie projektu rozporządzenia o przepis nakładający na właściwego terytorialnie powiatowego lekarza weterynarii (PLW) obowiązek dokonania przeglądu wszystkich rodzin pszczelich znajdujących się na wyznaczonym obszarze zapowietrzonym w terminie nieprzekraczającym 30 dni od dnia wejścia w życie rozporządzenia o wyznaczeniu tego obszaru.
II. UZASADNIENIE
1. Skuteczność zwalczania choroby
Zgnilec amerykański jest jedną z najgroźniejszych chorób zakaźnych pszczół, podlegającą zwalczaniu z urzędu. Brak precyzyjnego określenia terminu przeglądu pasiek w obszarze zapowietrzonym prowadzi do przedłużania stanów niepewności co do rzeczywistej skali infekcji. Narzucenie 30-dniowego terminu zdynamizuje działania służb weterynaryjnych, umożliwiając szybsze wykrycie wtórnych ognisk i ich likwidację, co jest kluczowe dla ochrony zdrowych rodzin.
2. Skutki finansowe dla pszczelarzy
Utrzymywanie ograniczeń na obszarze zapowietrzonym (m.in. zakazu przemieszczania rodzin, matek i sprzętu) generuje dla pszczelarzy wymierne straty:
• Utrata pożytków: Brak możliwości wywiezienia pasiek na pożytki towarowe (np. rzepak, gryka, wrzos) drastycznie obniża przychody gospodarstw pasiecznych.
• Koszty utrzymania: Konieczność dodatkowego dokarmiania pszczół uwięzionych na terenie bez pożytku generuje koszty, które nie są rekompensowane przez system odszkodowań za likwidację rodzin.
• Ryzyko upadku gospodarstw: Długotrwała izolacja uniemożliwia realizację planów hodowlanych i sprzedażowych (odkłady, matki), co dla wielu pszczelarzy oznacza utratę płynności finansowej.
3. Wpływ na sektor rolniczy
Pszczoły pełnią kluczową rolę w zapylaniu roślin uprawnych. Dłuższe utrzymywanie restrykcji uniemożliwia świadczenie usług zapylania, co bezpośrednio przekłada się na niższe plony w sadownictwie i rolnictwie na terenach przyległych. Szybkie zakończenie procedur zwalczania choroby (poprzez terminowe przeglądy) leży zatem w interesie całego bezpieczeństwa żywnościowego regionu.
Podsumowując, wprowadzenie 30-dniowego terminu na przegląd pasiek pozwoli na skrócenie czasu trwania ograniczeń, minimalizując straty ekonomiczne przy zachowaniu najwyższych standardów bezpieczeństwa epizootycznego.
Z poważaniem,
(podpis)
link do formularza Twojego komentarza: https://legislacja.rcl.gov.pl/projekt/12407155/komentarz

Dobrze byłoby aby więcej pszczelarzy przesłało swą opinię, ponieważ algorytm nadaje taki sam "ciężar gatunkowy" komentarzom od pszczelarzy i komentarzom od organizacji pszczelarzy.

a potem odzienie, powiedzmy straganowa czapeczka lub szaliczek. Podobno ci co robią na drutach niczym nie różnią się od wróbli:

Do tej pory te grupy za cel obierały sobie leśników i myśliwych.

Teraz pan Siemaszko narzeka, że jego akcja "wywalmy pszczoły z parków narodowych" nie zadziałała.

Należy pamiętać, aby do pokarmów podawanych w tym czasie, nie dodawać różnych ”wynalazków”, ponieważ większość z nich nie jest trawiona przez organizm pszczoły i niepotrzebnie obciąża jej jelito proste i może spowodować wystąpienie biegunki oraz osłabiać owady, które i tak mają za sobą trudy zimowania. prof. Paweł Chorbiński

Ostatnie naukowe badanie krajowej węzy pszczelej pochodzi z 2008 roku i jest dla mnie niestety na poziomie zbliżonym do amatorskiego (przewiń w dół).

https://www.researchgate.net/publication/256545743_Ocena_jakosci_wezy_pszczelej_oferowanej_na_polskim_rynku_Analysis_of_the_wax_foundation_quality_offered_onto_the_Polish_market

Ponieważ dziwnym wydaje się, że naukowcy potrafią dziś z moczu i krwi sportowca określić śladowe ilości dopingu, a nie potrafią ocenić składu wosku pszczelego - postanowiłem wziąć sprawę w swoje amatorskie ręce. Podjąłem decyzję, że nie interesuje mnie surowiec - wosk, a tylko wyprodukowana węza, która podobno spełnia wymogi nieobowiązującej PN, a nie spełnia wymogów nieobowiązującej jeszcze stosownej euronormy. Zacząłem w 2021 roku zbierać po kraju pojedyncze arkusze węzy do zbiorczych badań laboratoryjnych. Chodziło mi o uzyskanie próbki zbiorczej, która byłaby reprezentatywna dla Polski w maksymalnie możliwym dla amatora stopniu i umożliwiała powtórzenie badań bez ograniczeń. Dostawałem arkusze węzy w prezencie od producentów, samorządu, pszczelarzy, kupowałem w hurtowniach pszczelarskich, na Allegro i OLX. Nazbierało się tego około 3 kg – przy czym to tylko wosk z węzy, zupełnie nie interesowały mnie świece itp. Można oczywiście dyskutować, czy moja próbka jest reprezentatywna dla kraju, czy nie za mała itd. Itp. Gdyby taka dyskusja doprowadziła nas do wniosków, że podobne próby powinna przejąć jakaś krajowa służba z urzędu i co jakiś czas ogłaszać w mediach raport o stanie krajowego wosku w węzie – pszczelim żłobku – byłbym niezmiernie zadowolony. Tylko tak można uzyskać wiedzę, czy sytuacja się pogarsza, czy polepsza. Węzę (nie wosk!) roztopiłem w kąpieli wodnej i poddałem powolnej sedymentacji. Następnie odciąłem od krążka widoczny na zdjęciu denny, gąbczasty osad sporej objętości i niewielkiej wagi – którego tam zgodnie z PN nie powinno być. (prawdopodobnie zrobiłem błąd metodyczny zakładając, że wymaga on oddzielnego zbadania składu). Osad ten jest jednak w moim posiadaniu. Ponownie roztopiłem uzyskany z węzy wosk i bez przerwy mieszałem go chłodząc aż do zastygnięcia. Moją intencją było usunięcie rozwarstwień wosku pod względem składu chemicznego i budowy krystalicznej wraz z wysokością przetopionego krążka. Uzyskane w ten sposób ujednolicone próbki rozesłałem do badań zanieczyszczenia ich parafiną, stearyną i innymi substancjami. Badanie na zanieczyszczenie wykonano w kilku laboratoriach kilkakrotnie tymi samymi metodami tego samego wosku. Dysponując ograniczonym funduszem renty inwalidzkiej zrezygnowałem z bardzo drogich badań pozostałości w wosku „ciężkiej” chemii – pozostałości środków ochrony roślin i farmakologii pszczelarskiej, skupiając się na zanieczyszczeniach mniej skomplikowanych. Zupełnie nie interesują mnie nazwy firm, lokowania produktów, czy jakiekolwiek nazwiska. Nie mam zamiaru lobbować ani producentów węzy, ani laboratoriów. W następnych postach podam wyniki tych badań i chciałbym wciągnąć do dyskusji polankowiczów z zacięciem chemicznym (bo sam jestem chemicznym lajkonikiem), choć podobno szybko się uczę. Jednocześnie proszę o niezaśmiecanie wątku jakimiś GIF-ami bez sensu i komentarzami nie na temat. Chciałbym zgromadzić tu swego rodzaju kompendium wiedzy o polskim wosku podparte nie pierdołami i plotkami, a wynikami poważnych badań naukowych i laboratoryjnych. Być może będzie to uzupełnienie do z linkowanego na wstępie  opracowania z 2008 roku. Może uda się ustalić co jest w tym „wosku” i zaproponować osobom nie czującym się dziś odpowiedzialnymi - stosowne przedsięwzięcia profilaktyczne.

Osad pod roztopioną węzą - został odcięty i nie wziął udziału w dalszej analizie składu wosku (być może mój błąd metodyczny).

Wosk uzyskany z węzy - mieszany do zakrzepnięcia, w celu ujednolicenia całej masy do dalszych badań i ewentualnych ich powtórek.

c.d.n.

  "Zdaniem Dolnośląskiego Wojewódzkiego Lekarza Weterynarii zatem jest brak prawnej i faktycznej możliwości realizacji przedłożonych postulatów." 

   Przy takiej deklaracji(!!!) tak ważnej instytucji /dla spraw pszczelarstwa/ chyba będzie o czym dyskutować...